మంత్రం చివరలో ‘స్వాహా’, ‘నమః’ ఎందుకు అంటారు? ఈ పదాల వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక రహస్యం తెలుసా!

తెలంగాణ సంస్కృతి, సంప్రదాయాలకు ప్రతీకగా నిలిచే బోనాల పండుగలో పోతురాజు పాత్ర అత్యంత ముఖ్యమైనది. పురాణాలు, జానపద కథల ప్రకారం… పోతురాజును ఏడుగురు అక్కచెల్లెళ్లైన గ్రామదేవతలకు ఏకైక సోదరుడిగా భావిస్తారు. అమ్మవార్లు ఊరేగింపుగా వస్తున్నప్పుడు వారికి ఎలాంటి విఘ్నాలు కలగకుండా, దుష్టశక్తుల నుంచి రక్షణగా పోతురాజు ముందు నడుస్తాడు. అందుకే బోనాల ఊరేగింపులో పోతురాజు అమ్మవారి బోనం కంటే ముందు భాగంలో నడుస్తూ ఉంటాడు.

పోతురాజు వేషధారణ అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో, ఉగ్రరూపంతో ఉంటుంది. పోతురాజు ఒంటి నిండా పసుపు పూసుకుని, నుదుటున పెద్ద కుంకుమ బొట్టు పెట్టుకుంటారు. కాళ్లకు గజ్జెలు, నడుముకు ఎర్రటి లేదా రంగురంగుల వస్త్రం ధరిస్తారు. చేతిలో తాళ్లతో చేసిన కసాట అని పిలువబడే పెద్ద కొరడాను పట్టుకుని, దాన్ని తన శరీరంపై కొట్టుకుంటూ భీకర శబ్దాలు చేస్తాడు. ఈ శబ్దం వల్ల దుష్టశక్తులు పారద్రోలబడతాయని భక్తుల విశ్వాసం.

ప్రాచీన కాలంలో గ్రామానికి కలరా, ప్లేగు, అమ్మవారు వంటి భయంకరమైన వ్యాధులు వ్యాపించినప్పుడు గ్రామ దేవతలను శాంతింపజేయడానికి పోతురాజు ముందుండి పూజలు నిర్వహించేవాడు. పోతురాజు నాట్యం చేయడం వల్ల గ్రామానికి పట్టిన పీడలు, దృష్టి దోషాలు, వ్యాధులు తొలగిపోతాయని ప్రజలు బలంగా నమ్ముతారు.

బోనాల చివరి రోజున జరిగే రంగం కార్యక్రమం దీన్ని భవిష్యవాణి అని కూడా అంటారు. గావు పట్టడం వంటి ఘట్టాలలో పోతురాజు పాత్ర అత్యంత కీలకమైనది. తెలంగాణ సంస్కృతిలో వీరత్వానికి, రక్షణకు పోతురాజు ఓ గొప్ప ప్రతీక.Spiritual Significance of Mantras Telugu: ఏదైనా హోమం జరుగుతున్నప్పుడు, ఆలయంలో పూజారి మంత్రోచ్చారణ చేస్తున్నప్పుడు లేదా ఇంట్లో పూజలు నిర్వహిస్తున్నప్పుడు మంత్రం చివరలో “స్వాహా”, “నమః”, “హుం”, “ఫట్” వంటి పదాలు వినిపిస్తుంటాయి. చాలామంది ఇవి మంత్రాన్ని ముగించడానికి మాత్రమే ఉపయోగించే పదాలని భావిస్తారు. కానీ వేదాలు, ఆగమాలు, తాంత్రిక సంప్రదాయాల ప్రకారం ఈ పదాలకు ఎంతో లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థం ఉంది. మంత్రంలో ఉన్న శక్తిని సరైన దిశలో ప్రయాణింపజేసే తుది సంకేతాలే ఈ ముగింపు పదాలని పండితులు వివరిస్తారు. అందుకే ప్రతి పదం ఒక ప్రత్యేక ఉద్దేశంతోనే ఉపయోగించబడుతుంది.

మంత్రానికి ముగింపు కాదు… శక్తికి దిశానిర్దేశం
మంత్రాన్ని జపిస్తున్నప్పుడు మనసు, శ్వాస, సంకల్పం అన్నీ ఒకే దిశలో కేంద్రీకృతమవుతాయి. ఇది విల్లును వెనక్కి లాగినట్లే. అయితే బాణం లక్ష్యాన్ని చేరాలంటే చివరికి దానిని వదలాలి. అదే విధంగా, మంత్రం ద్వారా ఉద్భవించిన ఆధ్యాత్మిక శక్తిని సరైన గమ్యానికి చేర్చే ప్రక్రియలో చివర పలికే పదాలకు ప్రత్యేక స్థానం ఉందని సంప్రదాయ విశ్వాసం. వేద పండితులు దీనిని మంత్ర ఇతి లేదా మంత్ర పరిపూర్ణతగా పేర్కొంటారు. అంటే మంత్రం ఏ ఉద్దేశంతో జపించబడిందో, ఆ శక్తి ఎటు ప్రయాణించాలో ఈ చివరి పదమే సూచిస్తుందని భావిస్తారు.

“స్వాహా” అంటే ఏమిటి?
హోమాలు, యజ్ఞాల్లో ఎక్కువగా వినిపించే పదం “స్వాహా”. సాంప్రదాయ విశ్వాసం ప్రకారం “స్వాహా” అంటే సంపూర్ణ సమర్పణ. అగ్నిదేవుని సాక్షిగా సమర్పించే హవిస్సులు, నైవేద్యాలు, ప్రార్థనలు దేవతలకు చేరేలా చేసే పవిత్ర ధ్వనిగా దీనిని భావిస్తారు. భక్తుని సమర్పణ భావాన్ని దైవానికి అనుసంధానించే ఆధ్యాత్మిక వారధిగా “స్వాహా”ను వర్ణిస్తారు.

“నమః” వెనుక ఉన్న అసలు భావం
మనం తరచుగా వినే “ఓం నమః శివాయ”, “ఓం నమో నారాయణాయ” వంటి మంత్రాల్లో “నమః” అనే పదం ఉంటుంది. “నమః” అంటే కేవలం నమస్కారం చేయడం మాత్రమే కాదు. అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టి పరమాత్మ ముందు వినయంతో శరణాగతి పొందడం అనే లోతైన ఆధ్యాత్మిక సందేశం ఇందులో దాగి ఉందని శాస్త్రాలు చెబుతాయి. ఆత్మ వికాసానికి వినయం మొదటి మెట్టు అనే భావనను ఈ పదం గుర్తు చేస్తుంది.

“హుం”, “ఫట్” ఎందుకు ఉపయోగిస్తారు?
కొన్ని ఉగ్రదేవతల మంత్రాల్లో లేదా తాంత్రిక సంప్రదాయాల్లో “హుం”, “ఫట్” వంటి పదాలు వినిపిస్తాయి. సాంప్రదాయ విశ్వాసాల ప్రకారం ఇవి రక్షణ, ప్రతికూల శక్తుల నివారణ, చెడు ప్రభావాలను తొలగించడం వంటి ఉద్దేశాలతో ఉపయోగించే బీజధ్వనులు. భక్తుని చుట్టూ రక్షణ కవచం ఏర్పడేందుకు ఇవి సహాయపడతాయని తాంత్రిక గ్రంథాలు పేర్కొంటాయి. అయితే ఇలాంటి మంత్రాలను గురుపరంపర మార్గదర్శకత్వంలోనే జపించాలని ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలు సూచిస్తాయి.

ఋషుల నాద విజ్ఞానం
భారతీయ ఋషులు శబ్దానికి, మనిషి మనస్సుకు, నాడీ వ్యవస్థకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ఎంతో లోతుగా అధ్యయనం చేశారని సంప్రదాయ గ్రంథాలు వివరిస్తాయి. ప్రతి అక్షరం, ప్రతి ధ్వనికి ఒక ప్రత్యేక ప్రకంపన శక్తి ఉందనే భావనతోనే మంత్రాలు రూపొందించబడ్డాయని చెబుతారు. భక్తి, ఏకాగ్రత, ధైర్యం, శాంతి, సమర్పణ వంటి భావాలను మేల్కొలిపే విధంగా వివిధ ముగింపు పదాలను ఉపయోగించినట్లు ఆధ్యాత్మిక పండితులు వివరిస్తున్నారు.